DROBNE OWADY, MAGNUS FLORIN

Pochodzący ze Szwecji Magnus Florin (ur. 1955) to autor o wyjątkowym charakterze pisma. Jego proza jest prozą ciszy i domysłów. Prostą i wieloznaczną. Gdyby miał ją opisać Stanisław Lem, zrobiłby to tak: powściągliwość tekstu działa na umysł czytelnika jak ciemność na wzrok; wzrasta wrażliwość; gwiazdy widać tylko nocą. Walser, Kafka, Perec, Calvino, Nabokov, a nawet Astrid Lindgren to nieprzypadkowe skojarzenia. A jednocześnie jakże jest Florin osobny.

Drobne owady to dwie mikropowieści. Pierwsza z nich, Rodzeństwo z 1998 roku, opowiada o dziesięciorgu braciach i siostrach. Przede wszystkim o najstarszym z rodzeństwa, który uczy pozostałych mówić, przygotowuje do zawodu aptekarza, przywiązuje do siebie, a w końcu od siebie uzależnia. Córka Kartezjusza (2023) druga część zbioru rozgrywa się podczas ostatniej podróży filozofa, rejsu z Holandii do Sztokholmu jesienią 1649 roku. Kartezjusz wiezie skrzynię i wyobraża sobie, że mieszka w niej jego córka, która zmarła w wieku pięciu lat.